Denacht van woensdag op donderdag kwam de spanning toch stiekem wel een beetje te komen! Had die dag daarvoor mn hele huisje in Leeuwarden leeg gehaald, de laatste avond in Leeuw afgesloten zoals het hoort met Emily, zoals we Leeuwarden samen zijn begonnen 4,5 jaar geleden! Lieve Car kwam ook nog! De volgende ochtend kwam ik met een Skoda volgestauwd thuis, en moest eerst alle spullen nog uitzoeken. Heb toen express 's nachts mn tas ingepakt, zodat ik zeker wist dat ik tijdens de reis lekker kon slapen.

We moesten donderdagrond 1 uur in de auto zitten naar Schiphol, maar iedereen die mij kent weet dat er dan van alles nog op het laatste moment moet geregeld worden.. Zo heb ik me 5 min voor 12, (om 12 sluit het) nog ingeschrevenbij de gemeenteals postadres bij papa en mama, en heb ik om half 1 nog snel mn malaria tabletten gehaald! Om kwart voor 1 kwam ik erachter dat ik nog geen e-tickets had, dus dat nog snel geregeld, en toen was het 1 uur dat we in de auto zaten!, Perfect-time-planning noemen ze dat ook wel!

Onderweg was ik behoorlijk kalm, en kon het niet echt bevatten dat ik het komende half jaar helemaal niet meer terug kom. We haalden Miem (Emily) op, en op schiphol was Linda er al met haal familie.Toen ikging inchecken, bleek dat het vliegtuig overboekt was, en dat ik nog geen stoel had. Mijn koffer werd op standby gezet, en ik moest maar hopen dat iemand zn stoel wilde afstaan, of dat frequent flyers werden omgeboekt naar business class, zodat er alsnog een stoel vrij kwam.

Afscheid was toen behoorlijk moeilijk, mn lieve ouders niet meer even kunnen knuffelen, en al mn belevenissen de komende tijd niet meer kunnen delen met mn vriendinnen! Bij de gate zagen we de hele tijd dat mijn koffer in en uit het vliegtuig werd gehaald, tot 5 min voor vertrek, toen bleek dat ik de aller laatste was die toch nog een stoel had gekregen, dus konden we de overstap in London gewoon halen!.. Tjah, ik ben nou eenmaal geboren met geluk!

Voor dat we het wisten, waren we al in London, daarging alles perfect, hebben hapje gegeten en zijn weer in het vliegtuig naar Johannesburg gestapt. WAUW!, Britisch Airlines had alles voor ons klaarliggen! We hadden ons eigen tv schermpje, lagen kussen op de stoelen, dekens, en koptelefoon voor muziek en tv! Tijdens de vlucht hebben we behoorlijk wat turbulentie gehad, waar Linda flink ziek van is geworden, maar ik heb er heerlijk door kunnen slapen! Even was er wat paniek, want een man was onwel geworden, en de bemanning vroeg zelfs of er alsjeblieft een dokter aan boord was. Maar allemaal weer goedgekomen!

We waren door iedereen goed gewaarschuwd dat vanaf het moment dat we zouden landen in Joburg, we gelijk met vanalles zouden worden geconfronteerd! Nou idd! Ik gaf mn paspoort aan een gekleurt mannentje bij een soort douane. Hij keek me aan en ging eerst maar even achterover zitten! So, why you came to South Africa! Hij ging me allemaal vragen stellen, en ondertussen beetje sneaky naar me lachen! Toen vroeg hij of ik al getrouwd was, en dat als iemand hier mij ten huwelijk vraagt dat ik dan gelijk ga moet zeggen. Maar ik zei dat ik mn ouders had beloofd om terug te komen, dus dat dat hem niet ging worden! Hij begon was te lachen, en ik mocht doorlopen.

Na de douane dacht ik; ik geloof dat ik me nu realiseer dat ik in Afrika ben! Op het vliegveld zelf viel alles reuze mee. Het was erg rustig, en door niemand niet aangekeken of lastig gevallen, of kinderen die aan onze bagage zaten. We hebben een cola'tje besteld en onze pick-up taxi gebelt, die binnen 5 min voor onze neus stond! Twee heel vriendelijke gekleurde mannen reden ons naar Ritz, ons hostel. Gezellig met ze gekletst.

In Ritz, wat overgens een paradijsje was (dankje Kristel!) hebben we ons lekker opgefrist, een duikje in het zwembad genomen, gezont en heeeel veel geslapen! 's Avonds zaten we lekker buiten voor ons kamertje, toen een gekleurde jongen die naast ons sliep of hij bij ons kom komen zitten. Hebben gezellig met heb gepraat, en Linda ging nog even extra slapen, want die voelde zich nog steeds niet 100% na de reis. Ik heb nog heel lang met hem zitten praten, en hij vertelde me echt hoe Afrika was. Zelf kwam hij uit de townships, en zei dat hij wel 7x tegen zichzelf had moeten zeggen dat hij gewoon bij ons moest komen zitten. Want hij durfde het dus niet, omdat wij 2 blanke meiden waren. Was echt heel confronterend om met hem te praten! Moest soms ook echt even slikken, maar hebben ook veel gelachen samen.

Toen ben ik ook lekker gaan slapen, werd fris en fruitig wakker, en werden afgezet op het vliegveld voor de 2 uur duurde vlucht naar Port Elizabeth! Super reis gehad. Stop nu met typen, want dit is alweer een veel te lang verhaal, en anders wordt het saai voor jullie

Post morgen misschien een volgende blog over de introweek. Waar het Arika avontuur pas echt begon!

Heel veel dikke kusjes, en wie weet tot morgen!